.: بــهـانه :.

  فکر رفتن و نموندن
                           من یه عمری تو سرم بود

                                                          شوق پرواز توی ابرها

                                                                                    من همیشه تو سرم بود

  تا که اومدی تو از راه

                        قصه گفتی از یه دنیا

                                                         زورقاش همه طلایی

                                                                                      دست دختراش حنایی

  رنگ آفتابش طلایی

                      صدای آبش لالایی

                                                        پهلووناش مثل رستم

                                                                                     پر دشتاش گل مریم

  زندگیم رو دادی بر باد

                     تو با شیرینی حرفات

                                                      پایی خسته دل شکسته

                                                                                    اومدم به شهر قصه

  دیدم اون بهشت موعود

                       همه گلهاش کاغذی بود

                                                     توی باغش بدگمونی

                                                                                 توی گلهاش پشیمونی

                               تو که رفتی چرا پلها رو شکستی؟

                               روی من در های باز رو چرا بستی؟

                              کسی نیست باز کنه ای در های بسته

                             زورق شکسته ام به گل نشسته.....